Sangandaan…CAMANA at VA

SANGANDAAN…CAMANA at VA


Gusto namin i-share sa inyo
ang munting kuwento aming handog.
Tungkol sa sa’ming barkada
na mahilig umarangkada.

Daan dito, daan doon
Kahit saan ka man, naroroon.
Kami ay mga kabataan
Ineenjoy lamang ang pagiging bata

Ginabi mula sa pagkadapithapon,
kami ay nagtipun-tipon.
Ito ay para aming mapasyalan,
ang hilaga nang Kamaynilaan.

Nagsimula kami sa Divisoria,
Usad pagong dala ng trapik na ‘di kaaya-aya.
Deretso bigla sa kalye Mabini,
lagpas patungo sa unang dadaanin.

Ang Caloocan na tigdadalawa,
isang dumi, isang tingkad.
Aming nadaan, simbahan ng San Roque
Maging ang Maypajo na katabi ay palengke.
Monumento tsaka namin pupuntahan
saka na lang, matapos ang lahat.

Umikot kami na desididong
Malabon ang susunod na aming ihahabol.
Pagbaba ng tulay, San Agustin ang aming binati.
Kung saan karamihan sa amin ay dito na lumaki
Aming nakita, ang Aleman na San Bartolome
Palagay namin, naggugudtaym ang mga paniki.
Liko sa kaliwa ay aming ginawa,
Kalye Gen. Luna ang aming tinahak.

Mula Concepcion ay lumiko sa kanan,
dumiretso bigla sa may abenida.
Doon sa daan, aming nakita
ang sikat na Nanays na pag-aari ng aming kaibigan.
Bukod doon ay ang dating palaisdaan,
na ngayon ay squatter na.

Francis Market ang aming abot,
alas nuwebe na ang basa ng orasan ko.
Liko kami sa kaliwa sa kalyeng mahaba.
M.H. Del Pilar, iyon ang pangalan ng daan.

Lagpas sa Maysilo, Santulan at Panghulo
Aming nadatnan ang isang higanteng arko.
Simbolo nang kasaysayan, hindi mawawala
‘Yan ang palatandaan,
na kami’y nasa Valenzuela na.

Nung una akala namin ay kami’y nasa lalawigan
Mapuno, matahimik, iyon ang aming nakita.
Rebulto nang isang bayani ang aming nadaanan
may Mango Grill na tuwing gabi ay palaging bukas.
Pagdati sa Polo, malayo pa kami sa pinakadulo.
Tumawid patungong Mabolo, Pasolo at Coloong.

Pagdating sa Malanday, aming pinasya
na pagliko sa kanan, kami’y maghahanda.
‘Lang gaanong sasakyan, ‘lang gaanong sidecar
Kotse namin, tinodo bilis ang andar.
Kami ay napasigaw, sa sobrang tuwa at saya.
Sana lang ay hindi na to magwakas.

McArthur Highway ang aming dinaan,
Nilagpas ang San Miguel, maging South Supermarket
Kita namin ang SM pati na rin ang Fatima
Tullahan ay tinawid gamit ang tulay na bagong bukas lamang.

Hanggang sa dulo ng daan, hindi kami titigil.
Samahan ng barkada ay hindi mapipisil.
Lumipas man ang panahon, kami’y magkukrus ng landas
Tandaan lamang namin na kami ay nagsasangandaan.

WAKAS

Share this post

Ako, Si Puwet, at si Alberta~BOW!

Si Puwet pala nasa Canada, kaya pala ang dami niyang pictures na galing abroad na naka-posted sa Facebook niya. Kanina lang nagkaroon kami ng YM conversation live na live from Alberta, Canada. Kanis, siya pa ang nag-abroad, ako hindi pa rin…Joke! Mamimiss siya ng marami! 😀

Jennifer Anne Arlay
enj0y b mini fair?
James
yes
san ka na ba ngayon?
Jennifer Anne Arlay
ka2ingt naman. Sna andun aq
sa canada
James
oo nga. sayang, la ka na. San ka sa Canada?
ONtario?
Toronto?
Alberta?
Quebec?
Montreal?
Jennifer Anne Arlay
alberta
James
ah….naks! Sosyal!
Jennifer Anne Arlay
hehehe. Ngw02rk n q ngaun
James
woh? di nga?….
Jennifer Anne Arlay
…0o. Sa americn eagle
ala aq kilala
James
awww…sayang
mag-aaral ka pa b?
Jennifer Anne Arlay
0o. Bka sept
James
buti na lang. San mo plano?
Jennifer Anne Arlay
pero d q p lam qng an0ng c0urse
James
ooh
Jennifer Anne Arlay
kc mhal universty d2 eh. Bka mg c0lege muna q
James
ok lang yan…
…….
…….
James
sige, baka maubos load mo sakin
Jennifer Anne Arlay
ge jaime 2l0g n q. Yngat lge. Gudlck s stdies
James
este sa kawa-YM mo sakin
Jennifer Anne Arlay
libre naman 2 eh
James
naks, sosyal!
Jennifer Anne Arlay
hehehe. Wifi kxe eh
James
ah….
sana ma ganun akong fone rin
Jennifer Anne Arlay
hehehe. Ge 2l0g n q. Yngats lge
James
cge bye bye!
Jennifer Anne Arlay
ay teka nkta m0h b c gng. Nuqui nung mini fair
James
yes. bahala siya sa Hulidap booth
Jennifer Anne Arlay
musta naman xa? Hehehe
James
ganun pa rin. Gng na Gng pa rin. Last year na ata niya ngayon
Jennifer Anne Arlay
0o nga.
James
ma-mimiss ko siya kahit sinira niya birthday ko non nung 3rd year HS pa tayo
Jennifer Anne Arlay
y nia ncra?
James
araw ng wika noon di ba tapos pampanga tema natin.
James
araw ng wika noon di ba tapos pampanga tema natin.
Jennifer Anne Arlay
0o nga pla
James
hay naku, noon na yon.Kailangan ko magmove on. Kahit ganon siya, loves naman natin siya.
Nga pala, kala ko ma22log ka n
?
Jennifer Anne Arlay
naaliw lng kxe aq s kwen2 m0
James
ngyegh
Sige na nga….hay high school lyf!:))
Jennifer Anne Arlay
ka2mis!
James
oo nga eh, di mo tlga malilimot na ganung kaagad
cge, may gagawin pa ako. kaw naman, dis oras na ng gabi gising ka pa hehe

Share this post

Unsent Letter

      While cleaning up some things found on my drawer, I chanced upon finding an old Harry Potter-branded envelope with a sticker-picture of me used as a closing for its lid. The letter, in fact, was an old letter I wrote for a friend of mine who lives overseas a few years ago. However, it was left unsent after failing to do so (despite having known that I could have my mom sent it for me in the post office near hers). Instead it was left hidden among my other unused things tucked away inside that decade-old plastic drawer of mine.

     We lost communication after a rudely abrupt overseas call back in 2003 and a silently lost connection through Facebook early a year ago.

   I may have found him in some other web domain but everything’s still not crystal clear as of now.

I rather not read this letter because I guess I said what I wanna say to him that time and reading it myself may lose the reason why I wrote a letter to him in the first place.

    That time, I was still feeling a little bit homesick. I’ve had in the past sent letters to my friends abroad (back in the time, most of them don’t have their own email addresses while MySpace and Facebook are yet to become a global phenomena). I’ve sent him at least one letter, but after the abrupt phone call (because I ran out of load), I immediately wrote a letter to him apologizing for what happened (basically that’s what was written in the leter anyway so I didn’t bother reading it now).

     We had this firm friendship, because maybe of us being the only Asians in class who also happens to be neighbors next door, it gave us a sense of belonging amidst the differences in our personalities. He’s a warfreak, i’m a pacifist; he’s loves soccer, I was about to love soccer; He likes white shirts, I like green shirts. In addition, he pretty much reminds me of an old friend of mine who happens to be half-Japanese, half-Filipino. Thus the reason I managed to get along with his rough kind of attitude.

    Nowadays, I could still see the very same of personality he posseses to a certain some one I know, not just in physical appearance, but also in his “maangas” kind of traits.

Share this post

Montessorian≤Thomasian≥Jamer (It’s A Small World After All)

Hehehe, nakakatuwa ito…

Kagabi, nagYM sakin si Ellemaj. She asked me if I know a certain ‘Kat Rigodon’ and I said “yes”. No, make that “Si ‘Payat’? Oo!”.

That could only mean that Jamelle Santos (Ellemaj’s real name), who also happens to be an USTe girl, is classmates with Payat! Hehehe! Then again, Jamelle’s not the only Montessorian in UST. There’s Michael, Cheenee and her kuya, Raphael and at the same time, a lot of Jamers like Katrina who are attending in this royal and pontifical university. It cannot be help if destiny brings these two groups together, konektado sa kanilang pagkakilanlan sa akin.

Next thing I know, I’m making friends from the people of Notre Dame….Oh, wait! I did! I have friends from Notre Dame who knows Felipe and Kenneth! 😛

Share this post