Final selection.

    How time flies…Minsan, namamamasyal ako sa PEx nang may nabangga akong thread sa ilalim ng CSB Subforum. Nakasulat “CSB Entrance exam result”. Grabe, nung tsinek ko iyon, iyung magiging 108 ang mga nagpopost. Naluha ako kasi mukhang matatapos na ang panahaon ng pamamalagi ko bilang frosh sa uanang taong pananatili ko dito sa CSB.

    Mula siguro sa pagiging isang “fresher” na halos walang kaalamalam sa mga dapat sundin at dapat umasta sa isang bagong kapaligiran, pakiramdam ko ang pagsasanay ko sa bawat araw at bawat buwan na nandito ako. Natuto akong tanggapin ang makakaibiang personalidad na itinataglay ng kapwa ko, ang mga gawi ng eskwelahan, at ang mga aktibidades na dumadaan palagi rito.

    Ayoko man aminin pero, ang unang taon ang masasabi kong pinakamasaya dahil sa mga mapapagdaan mo. Itinuturing ko rin itong “transistion” period kung saan ang lahat ng mga bagongsa lta tulad ko ay dumadaan sa isang period ng pag-addjust, upang aming maranasan ang kung paano mamuhay bilang isang Benildyano. Palilimot sa imaheng nakatatak sa iyo nung high school at pagbabagong bihis para sa buhay kolehiyo.

    Bago pa man matapos ang lahat, nais kong bigyang pasasalamat ang lahat ng mga tao na tumulong sa’kin tuwing ako’y nakadapa sa kabiguan at kasama tuwing ako’y nasa pinakamasaya.

—————————————————————————————————————————————

Grabe, ang aga, ha? Nag-eemote ako dito!

   Grabe na ang binibigay sa’min na pahirap ni Ms. talagang mapapasip ka sa kung ano ang dapat mong gawin para mabigyang katuparan ang mga ipinapagawa sa’min.

   Unang unag siyempre ang pagkakaroon nang mock talk show/debate show na ang pangunahing isyu na pag-uusapan namin ay tungkol sa prostitusyon. Pito kaming magkagrupo pero karamihan sa’min ay hindi gaano kilalala ang isa’t isa. Iyan ang una kong problema.

   Sa aming pito, lima ang namumukhaan ko (iyung isa nawawala). Si Nicco, si Greg, si Jobert, si Donn, at si Angelo. Sinabi k sa apat sa kanila na makipagkita sa akin para mapag-usapan ang gagawin. Iyung isa, hingan ako ng number pero nakalimutan ko sabihin na makipagkita rin sa’kin kaya inaasahan ko sana na i-text man niya ako.

   Sa araw na makgkikita-kita sana kami, 2 ang pumunta, iyung isa nilapitan ng prof niya, at iyung isa may kailangan gawin. Wala na rin akong magawa kungdi sabihin sa mga pumunta iyung binabalak ko. Tinext ko na lang sa 2 di nakapunta sa mga napag-usapan. Throughout the day, wala akong ginawa kungdi pagplanuhin mabuti ang gagawin naming presentation para at least makakuha kami ng magandang grade.

 Sa mga para sa prostitusyon: si Donn bilang si Donna Tella na ex-prosti at ngayon ay nagtatarabaho bilang receptionist ngayon sa Nice Hotel sa Monumento, Caloocan at sa Sogo Hotel sa Recto. Nicco bilang si Nicole Yu, isang pedophile na mahilig sa mga batang prosti. Labag sa prostitusyon: Si Jobert bilang si Job, isang Church guide, si Greg bilang si Gregorio, isang women’s right advocate, at si Angelo bilang si Mike de Leon, ang pinili maging Sugo ng Diyos.

   PInagsabihian ko na rin ang mga kagrupo ko na i-research ang lahat tungkol sa prostitusyon para hindi na kami maunsyame ni Ms.

  Friday, Feb. 29. Araw ng rally, araw ng presentasyon. Tuloy pa rin ang sigla. Second kami magprepresent. Niasagawa naman namin nang maayos. Okay ang feedback ni Ms. Akala ko tapos na, pero hindi.

   By March 10, dapat ang group ko ay makakagawa nang isang book report na naka-Powerpoint tungkol sa libro ni Lazaro Francisco, ang “DALUYONG”. Ang nahaharapan kong problema ay: 1) tatlo sa amin ang pupunta sa Banaue simula wednesday, 2) hindi ko alam kung ano ang maipapapgawa ko sa kanilang tatalo at kung ano maaring gawin mga natirang hindi aalis, 3) 600 pages higit ang laman ng libro at 31 chapter ang nagbubuo dito. Waghh, tapois may kailangan rin akong gawin na dokyu kasama sina Issi at Marlon para sa Philoma. Ahhggg! Sakit ng ulo ko!

   Talagang si Ms. Taga-bigay ng stress. Kailangan ko tuloy ng stress tablets.

Isang talk show kung saan pinag-uusapan ng mga panauhin ang mga pangunahing isyu na ikinakaharap nang bansa natin ngayon

Heto pa oh!
One pic courtesy of Gilbert. More to come soon!

Mukhang napapagamit ko masyado ang city skyline na pic heheheh

sori sheena sa pic, pr lang sa Filip ko kaya gumawa ako nyan.

    Ngayon lang muli lumutang sa isip ko ang prospect na sumali dito kaso ang nais ko ay napunta sa limot dala sa nahihiya ako’t nang-iilang.

    Lumabas muli ang thought nang pagsali ko sa isang varsity nung nakausap ko ang kaklse kong taga-SDO. Iniisip ko kasi ang mga hinihingi ng schol sa mga kagaya nila: maagang pagsasanay, doble kayod sa academics, atbp., kaya hindi ko noon ipinuna ang mga iyon nang pansin. Pansamantala naman kasi nagcoconcentrate ako ngayon sa pag-aaral ng violin. PLano ko na ring tumigil rin don for now para bigyan na rin nang tuon ang pagsali sa varsity.

    Kamakailan lang, pumunta ako sa SDO para makausap man ang coach nila at/o ung team captain nila. Buti na lang, wala sila, plus nung tinanong ko kung open sila sa try outs, close daw sabi ng ale don kasi currently nasa kalagitnaan pa ang mga varsity sa sports calendar raw nila. Binigyan na lang ako nang number ng coach para sa kanya na ako mismo mang-inquire. sa di sinasadyang pagkakataon, nagkita uli kami ni Isaiah na nung una di ko nakita pero siya nakita niya ako. Nagkamustahan kami at may buhok na siya uli.

Siguro next year, seseryoshin ko na iyon talaga.

    I was at the “warp zone” on my way down to Plaza V. I was listening to a song in my I-pod and it was prety much catchy to the ear. Next thing I knew I was dancing and lip syncing all the way, but good thing that no one was there to see me act that way.

    Never did I realized that by the time I got to the 2nd floor out of the “warp zone”, there wer two guys sitting at a couch near the zone. And next thing I knew (I already stopped dancing just as I left the third floor), they were looking at me as if they were like “What the?!” Their mouths were wide open, their eyes were full of wonder. They probabaly ahd no idea on what the heck I was doing.

    Man, I never felt this so embarassed. When they saw me, i was already looking out in case someone may see me, but such in a way that you wouldn’t expect from a college student. there are tiomes when i get so high with excitement especially if I was into something like listening tot his song or watching this show on tv, etc.

    I panicked, I can’t seem to figure out what to do next. After I found out they saw me acting in an odd way, I pretended that I didn’t noticed and hurriedly left the area to go straight to Plaza V.

    Even now, I can’t help but think that that image will going to be get stuck in their heads. What’s bad about it that one of them I encountered once again on my train home at the LRT. Aghhhh!